čóvjek, co nawiązuje do gwar południowomacedońskich, prasłowiańskie *ť i *ď dały w zasadzie bezwyjątkowošč oraz ždž, np. kašča, choć w wielu gwarach macedońskich spotykany jest serbizm kuḱa, kontynuantem prasłowiańskiego sonantycznego *l̥ jest al, np. valk, žalt, podobnie *r̥ dało ar, np. varba, parsti, zanik *χ, które na końcu sylabu najczęściej dało j, np. prajci, rekoj, rekojme, grupa *čr- dała čar- lub čer-, np. čarn, čerjäšna,
Gwara korczańska wyróżnia się takimi cechami morfologicznymi, jak: partykuła futuralna ža w odróżnieniu od za w pobliskiej gwarze nestramskiej i kosturskiej oraz ḱe w gwarach centralnych, jeden rodzajnik (w odróżnieniu od trojakiego w literackim macedońskim) -o, -ta, -to, obecność form dopełniacza i celownika typu starcatogo, starcutomu, majkjätuj, w liczbie mnogiej starcitim, majkjätem. użycie końcówki -nišča w l. mn. rzeczowników rodzaju nijakiego, np. kučenišča, polenišča, morjenišča, zaimek wskazujący soj z psł. *sь.
Przykładowy tekst Przykład gwary korczańskiej z Boboščicy:
Zobacz też gwara kosturska gwara nestramska
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Język macedoński