Dalsze wydarzenia Car nie wykonał postanowień rozejmu. Na przełomie 1711 i 1712 roku Turcy wsparli wyprawy wojskowe podejmowane przez stronników Leszczyńskiego z terytorium Mołdawii w głąb Polski. Jedna z nich poprowadzona przez pułkownika Jana Grudzińskiego dotarła na przełomie wiosny i lata 1712 roku aż do Wielkopolski, w rejon Skwierzyny i Międzychodu, czyli pod granicę polską-brandenburską. Wyprawy na Pokucie i Podole podejmował też Józef Potocki. Wezyr Baltadżi został w listopadzie 1711 roku złożony z urzędu i zesłany na wyspy greckie. Dopiero pod groźbą wznowienia działań wojennych przez Turków Piotr wydał Azow i zniszczył umocnienia Taganrogu. W kwietniu 1712 roku zawarto układ rosyjsko-turecki renegocjujący traktat prucki. Rosjanie wciąż jednak zwlekali z opuszczeniem Rzeczypospolitej stąd w listopadzie 1712 roku sułtan postanowił wznowić wojnę i ukarał śmiercią kolejnego zbyt opieszałego wezyra - Ağę Yusufa Paszę. W tym postanowieniu wspierał sułtana Karol XII obiecując wznowienie wojny zaczepnej przez Szwecję. Aby ofensywa szwedzka z Pomorza była jednak skuteczna należało przerzucić na ten odcinek frontu samego króla. Planowano przewieźć go przez teren Rzeczypospolitej pod osłoną Tatarów dowodzonych przez samego chana.