Gottlieb ukazał wnętrze dziewiętnastowiecznej synagogi w Galicji w godzinie nabożeństwa. Chociaż wnętrze oświetlane jest przez dwa okrągłe okna z kolorowymi szybami, światło dają też świece ustawione po lewej stronie. Synagoga jest przestronna. Posiada zlokalizowaną powyżej część dla kobiet. W lewym dolnym rogu malarz ukazał siebie w wieku dziecięcym. Chłopiec ma medalion z inicjałami imienia i nazwiska artysty w języku hebrajskim – „ג” () i „מ” ()Por. .. W prawym dolnym rogu drugi portret malarza, tym razem w wieku nastolatka czytającego z książki modlitewnej, najprawdopodobniej razem ze swoim ojcem. Trzeci autoportret, ten najbardziej zbliżony do wieku, w którym był Gottlieb w momencie malowania – 22 lata – to młody mężczyzna opierający swoją twarz na ręce tuż nad drogocenną Torą.
W sposób symboliczny ukazane zostało napięcie istniejące w dziewiętnastowiecznej żydowskiej kulturze i tożsamości. Chłopiec symbolizuje odwieczność tradycji przekazywanej z pokolenia na pokolenie. Brodaty starzec z pejsami, w sztrajmle, trzymający na kolanach Rodał, oraz wszyscy mężczyźni w tałesach wokół niego symbolizują żywą tradycję. Oddzielone mechicą kobiety, niektóre z książkami w rękach, wśród których znajduje się matka i narzeczonaLaura Henchel.