prawo|mały|350x350px|Gwary południowe (żółte i żółtozielone) na mapie gwar macedońskich Dialekt południowomacedoński () – ugrupowanie gwar macedońskich używanych w słowiańskojęzycznej części Macedonii Egejskiej. Przyjmuje się, że na podstawie zbliżonych geograficznie gwar powstał w IX wieku pierwszy literacki język Słowian – język staro-cerkiewno-słowiański.

Cechy językowe thumb|300px|right|Kontynuanty prasłowiańskiej nosówki *ǫ w gwarach bułgarskich i macedońskich Charakterystycznymi cechami fonetycznymi gwar południowomacedońskich są: prasłowiańska samogłoska nosowa *ǫ w większości gwar dała ă, np. răka, păt < psł. *rǫka, *pętь, brak charakterystycznego dla gwar centralnych przejścia *ję- > *jǫ-, jery *ъ, *ь w pozycji mocnej dały ă i e w odróżnieniu od gwar południowo-zachodnich i centralnych, a w sposób wyraźnie nawiązujący do gwar bułgarskich, np. dъš, ďen < psł. *dъždžь, *dьnь, na części liczne relikty rezonansu nosowego, np. mănč, grăndi, grenda, čéndu, čindá < psł. *mǫžь, *grǫdi, *gręda, *čędo, *čęda, prasłowiańskie sonanty *r̥ i *l̥ są kontynuowane odpowiednio przez ăr~ră i ăl~lă, np. prăsti, sărce, vălna, slănce < psł. *pŕ̥sti, *sŕ̥dьce, *vĺ̥na, *sl̥nьce, poświadczona od XIII wieku redukcja nieakcentowanych samogłosek e, o, a do i, u, ă, np.