Od tej pory zaangażowała się w działalność polityczną na rzecz domu panującego w Grecji i spokrewnionych z nimi Romanowami. Od 1917 wspierała finansowo utrzymanie w Londynie Marii Greorgijewny (1876–1940) oraz jej córek, Niny (1901–1974) i Kseni Greorgijewnych (1903–1965). W 1917–1920 finansowała kampanię prasową mającą na celu osłabienie rządu Eleftheriosa Venizelosa i powtórne objęcie władzy królewskiej przez Konstantyna I. Wspierała również finansowo księżniczki greckie, Małgorzatę (1905–1981) i Teodorę (1906–1969), przydzielając im prywatne stypendium. Działaniami tymi zyskała przychylność dworu królewskiego, uwieńczoną wyrażeniem zgody przez Aleksandra na zawarcie związku małżeńskiego pomiędzy Nancy a Krzysztofem oraz uzyskaniem równoprawnego tytułu Anastazji, księżniczki Grecji i Danii. Niestabilna sytuacja wewnętrzna Grecji skłoniła parę do zamieszkania w Anglii.
W 1921 został zdiagnozowany u Anastazji nowotwór jelita grubego. Po dwóch nieudanych operacjach zmarła w 1923 w Londynie. Została pochowana w tamtejszej cerkwi św. Filipa, później jej szczątki przeniesiono na cmentarz Woodlawn w Nowym Jorku.