Swoich dwóch pierwszych startów w Tour de France (1953 i 1954) nie ukończył. W 1955 roku zajął w klasyfikacji generalnej tego wyścigu trzecie miejsce, dodatkowo wygrywając klasyfikację górską i dwa etapy. W 1956 roku triumfował w Giro (oprócz klasyfikacji generalnej był najlepszy wśród „górali” i wygrał trzy etapy), ale sukces ten kosztował go nieco gorszy występ we Francji – Tour zakończył na 13. miejscu (ponownie wygrał dwa etapy i klasyfikację górską). W 1957 roku wycofał się z Tour de France już po drugim dniu imprezy.
Największy sukces odniósł w 1958 roku. Do trzeciego miejsca w Giro dołączył triumf w klasyfikacji generalnej Tour de France, z czterema zwycięstwami etapowymi (w tym trzema w jeździe indywidualnej na czas). Decydujący atak na pozycję lidera przeprowadził na ostatnim etapie alpejskim, w którym pokonał Raphaëla Géminianiego o 15 minut.
W 1959 roku po raz drugi wygrał Giro d’Italia, natomiast we Francji zajął 12. miejsce, z jednym wygranym etapem. Rok później nie wystąpił w Tour de France, a w 1961 roku ponownie zajął 3. miejsce; mimo zmagań z kontuzją wygrał jeden etap, a przed ostatnim etapem zajmował pozycję wicelidera;