Jednym z patronów poezji Grochmalskiego w tym tomie jest Dante Alighieri, autor Boskiej komedii, do którego nawiązał sam twórca: To ukazanie teatru życia zaginionych ludzi, którzy wydźwigują się z dna piekła do wolności, którą nazywam twarzą Boga. Trawestując twórczości poety, omawiana książka to poezja buntu i konkretu, której jedną z motoryk jest ironiczna interpretacja współczesnego konsupcjonizmu przez społeczeństwa. Powyższa konstatacja twórczości literackiej Grochmalskiego może wynikać z faktu, iż poeta jest de facto „obywatelem świata” i wciąż nieustannie szuka na ziemi swojego miejsca, na co pierwszy uwagę zwrócił krytyk literacki, Jerzy Grupiński.
Kazimierz Grochmalski eksperymentuje również z formizmen, jego literatura w sposób oczywisty nawiązuje, poprzez ironię, do twórczości wielkiego Carlo Collodiego, w której ludzie przedstawieni zostali w surrealistyczny sposób jako poddające się prądom historii i starogreckim logos kukiełki.
Przypisy
Bibliografia Słowiański fatalizm. O literaturze Kazimierza Grochmalskiego, (praca zespołowa pod red. D. Junga), Wydawnictwo Zeszyty Poetyckie, Gniezno-Warszawa 2021
Kategoria:Polskie zbiory poetyckie Kategoria:Utwory literackie z 2018