Pierwsze: czy istnieje realna otwartość na Kogo lub co? (Na siebie? Na Innego? Na Obcego?) I drugie: jakie siły projektują/programują współczesność? To świadoma projekcja czy może zwierzęca energia chaosu, przypadkowość, w gestii której poddawana bywa tylko ludzka wola? Grochmalskiego nie wolno czytać wprost, skupiać się na dosłowności. Ludzie to jednak nie marionetki. Poeta toczy większą walkę, skupia uwagę na powstającym nowym rodzaju „kulturowego awatara” mającego zastąpić/udawać człowieka, cybernetycznego klona nadaktywnego w Sieciach (czyż obecnie tego nie obserwujemy, w czasach epidemicznego zamknięcia, zbiorowej kwarantanny, gdy sztuczne inteligencje generują tysiące komentarzy na forach internetowych wdając się w polemikę z nic nie świadomymi zagrożenia ludźmi?). Grochmalski jest twórcą dostrzegającym zagrożenie ze strony „kultury hybrydowej”, która także poprzez media, system komunikacji, zniekształciła obraz rzeczywistości i podzieliła/dzieli społeczeństwa, typizując i zbijając ludzkie grupy w coraz to mniej liczne plemiona, czyniąc z nich mniejszości, które można instrumentalnie wykorzystywać choćby do bieżącej polityki.