W 1732 roku ukazał się szerszy opis budowli, która wcześniej była tylko luźno wspominana w aktach miejskich.
Przez Bramę Pilznieńską 31 lipca 1772 roku do Tarnowa po raz pierwszy wkroczyło wojsko austriackie, okupujące południe kraju podczas I rozbioru Polski.
Budynek rozebrano pod koniec XVIII wieku, przed 1796 rokiem; wiadomo, że widoczny był jeszcze na planach Galicji przygotowanych dla armii austriackiej w latach 1779–1783. Przypuszczalnie, po rozpoczęciu planowego wyburzania murów około 1790 roku, bramę miejską, która przeszkadzała w rozwoju urbanistycznym miasta, wyburzono na samym początku działań rozbiórkowych.
Pozostałości bramy kilkukrotnie później odkrywano. W latach 1941–1942, przy okazji prowadzonych prac ziemnych, fundamenty budowli znalazł Józef Dutkiewicz. Pozostałości budynku z kamiennymi fundamentami o wymiarach 839×710 cm odkryto także w latach 90. XX wieku, a ich zarys oznaczony został za pomocą kostki brukowej innej barwy. Elementy byłej bramy odkryto jeszcze w 2021 roku, gdy odnaleziono fragmenty XVI-wiecznego mostu będącego częścią budowli.