W tym czasie minister spraw wojskowych płk Wołodymyr Salski wraz z Atamanem Głównym Symonem Petlurą przebywał w Warszawie. 12 lutego 1920 podpisano rozkaz GUW nr 87, na mocy którego do momentu powrotu ministra spraw wojskowych do Kamieńca Podolskiego, urzędnicy Ministerstwa mieli podlegać osawułowi Porfyrijowi Buczkowi. W tym czasie w Kamieńcu znajdowało się łącznie 398 zarejestrowanych pracowników ministerstwa.
Rozkaz Naczelnego Dowództwa Sił Zbrojnych Ukraińskiej Republiki Ludowej nr 5 z 25 lutego określał, że wszyscy pracownicy MSWojsk. „przebywają w Kamieńcu jako osoby prywatne”, a zarządzanie personelem i mieniem przejął Główny Prokurator Wojskowy ppłk Jewhen Moszynskyj. Rozkaz określał, że nie przejmuje on „innych funkcji ministra spraw wojskowych poza obowiązkiem zachowania aparatu Ministerstwa Spraw Wojskowych”.
W drugiej połowie marca do Kamieńca wrócił etatowy minister spraw wojskowych płk Wołodymyr Salski, a ministerstwo rozpoczęło „normalną” działalność.