do Kamieńca Podolskiego.
Jednak wskutek klęski wojsk ukraińskich na froncie bolszewickim, ministerstwo znowu musiało opuścić miasto. Już 14 listopada rozpoczęto przygotowania do ewakuacji. Ewakuowano się przez Lanckoroń i Czemerowce do rejonu na północ od Gródka. Większość komórek resortu miała zostać rozmieszczona w Kuźminie. Na północ od wsi, za rzeką Smotrycz rozlokować się miał Sztab Generalny, w Szyszkowcach − Główny Wydział Zaopatrzenia. 17 listopada personel ministerstwa przemieścił się w rejon Wołoczysk, a 20 listopada jego pracownicy przeszli na zachodni brzeg Zbrucza, gdzie zostali rozbrojeni i internowani przez wojska polskie. Już w polskich obozach dla internowanych rozpoczęto wprowadzanie w życie przygotowanej jeszcze w listopadzie, a ogłoszonej dopiero w rozkazie NDW nr 454 z 31 stycznia 1921 ustawy O wyższym dowództwie wojskowym. Minister spraw wojskowych miał od teraz dwóch zastępców z których pierwszy odpowiadał za kwestie kadrowe i administracyjne, a drugi kierował wszystkimi sprawami zaopatrzenia wojsk. W czasie pokoju ministrowi podlegali generał-inspektor i szef Sztabu Generalnego.