Łopatka miała szeroki trzon, szerszy niż Alierasaurus, a brzeg przednio-przyśrodkowy wybrzuszony, wyrostkowaty. Werneburg et al. porównują go do obecnych u “Cotylorhynchus” hancocki, “C.” bransoni i Angelosaurus romeri, podkreślając różnice z Cotylorhynchus romeri i Alierasaurus. Grzbietowy dół podłopatkowy w grzbietowej części sąsiadował z otwierającym się doń otworem nadpanewkowym. Kreatorzy widzą tu podobieństwo do “Cotylorhynchus” hancocki. Kość metacoracoid miała wyrostek mięśnia trójgłowego z dołem (autapomorfia). Dwie części fossa glemnoidea tworzy kąt 130°, jak u “Cotylorhynchus” bransoni.

Kość udowa miała masywną głowę. Poniżej znajdował się wydatny krętarz wewnętrzny, natomiast krętarz czwarty, niewielki, lokował się bardziej dystalnie. Obie te cechy odróżniały nowe znalezisko od “C.” romeri. Przedni kłykieć kości udowej leżał bliżej niż tylny, który był wąski, pomiędzy nimi leżał szeroki dół, a szeroką okolicę podkolanową zdobiły wydatne bruzdy. Kość skokowa o szerokości równej długości, różniła się tym właściwie od wszystkich innych Caseidae z wyjątkiem jedynego “C.” hancocki. Pierwszą kość stępu dalszą opisali kreatorzy jako bardzo dużą, szerokości kości skokowej, o wszystkich prawie bokach wklęsłych (autapomorfia).