Wyniki badań z lat 80. XX w. sugerowały, że został w ogromnej mierze wyparty przez malajski (często służył wręcz jako tajny język starszego pokolenia). Według szacunków z 1991 r. miał wówczas 2 tys. użytkowników. W latach 90. wciąż pozostawał w użyciu, aczkolwiek w ograniczonym zakresie; o ile w dwóch wsiach posługiwały się nim jedynie osoby w podeszłym wieku (powyżej 60 lat), to w miejscowości Buku znały go także młodsze grupy wiekowe (30–40 lat), a według lokalnych doniesień wciąż bywał przekazywany dzieciom (przy czym nie zaobserwowano, by był szeroko używany). W 2007 r. J.W. Lobel ocenił, że ponosakan ma mniej niż 10 użytkowników, którzy potrafią formułować w nim zdania. W 2014 r. językiem tym władały cztery osoby, które zachowały dobrą jego znajomość. Według doniesień z 2024 r. kompetencje językowe młodszych grup wiekowych nie wykraczają poza opanowanie pewnego zbioru utartych wyrażeń w języku ponosakan.
Do osłabienia pozycji języka ponosakan przyczyniły się nasilone kontakty z innymi grupami etnicznymi i małżeństwa mieszane;