krótki kurs uzupełniający, po którym zdał egzamin maturalny i już w kwietniu podjął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Poznańskiego, które ukończył w 1950 r. na Akademii Medycznej w Poznaniu.

Już rok wcześniej jeździł na Śląsk, dokąd skierowano go do pracy (od 1 maja 1949) w Zakładzie Anatomii Patologicznej Śląskiej Akademii Medycznej w Rokietnicy, gdzie pracował pod kierownictwem prof. Witolda NiepołomskiegoSylwetka Władysława Nasiłowskiego w Centrum Dokumentacji Dziejów Medycyny i Farmacji Górnego Śląska.. Od 1950 r. prowadził zajęcia dydaktyczne z patomorfologii, a w 1952 r. doktoryzował się na Śląskiej Akademii Medycznej i uzyskał I stopień specjalizacji z anatomii patologicznej. W następnym roku przeszedł do Zakładu Medycyny Sądowej na stanowisko adiunkta i zaczął prowadzić zajęcia dydaktyczne z medycyny sądowej (w tym na Wydziale Prawa Uniwersytetu Śląskiego). Jak sam przyznał, miał okazję zostać chirurgiem, ale uznał, że jest na to zbyt wrażliwy, a medycyna sądowa, będąca „pracą po drugiej stronie”, „służy poznaniu prawdy i sprawiedliwości”. W tym samym roku zaczął organizację Poradni Przeciwalkoholowej w Zabrzu, którą kierował do 1985 r. Przez 15 lat wykładał też etykę lekarską dla lekarzy i prawników. W 1954 r. uzyskał I stopień specjalizacji z medycyny sądowej, a cztery lata później II stopień specjalizacji.