thumb|Teatr Wielki thumb|Pałac Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu w Warszawie thumb|Pałac Mostowskich w Warszawie thumb|Pałac Staszica w Warszawie thumb|Gmach Giełdy i Banku Polskiego w Warszawie thumb|Pałac Ministra Skarbu w Warszawie thumb|Pałac Sandomierski w Radomiu
Giuseppe Antonio Corazzi, znany jako Antonio Corazzi (ur. 16 grudnia 1792 w Livorno, zm. 27 kwietniaAntoni Lauterbach, Antonio Corazzi, w: Polski Słownik Biograficzny, t. IV, Kraków 1938, s. 95. 1877 we Florencji) – włoski architekt, przedstawiciel klasycyzmu, działający w Królestwie Polskim w latach 1819–1847.
Życiorys Antonio Corazzi był synem impresario teatru Avalorati w Livorno. W 1811, po ukończeniu szkoły pijarskiej, wstąpił do Reggia Accademia delle Belle Arti del Disegno we Florencji, którą ukończył prawdopodobnie w 1816.
W 1818 z inspiracji Stanisława Staszica rząd Królestwa Polskiego zwrócił się do rządu toskańskiego o skierowanie do Polski architekta. W związku z tym z początkiem 1819 przyjechał do Warszawy.
Po 27 latach pobytu w Polsce powrócił do Florencji. W 1847 został powołany na członka , gdzie wykonał m.in. projekty: włoskiego parlamentu (ok. 1860), Panteon di Dante (ok.