Jan Zbigniew Frączek (ur. 19 stycznia 1955 w Kamionce Wielkiej lub Nowym Sączu, zm. 17 stycznia 1994 w Warszawie) – polski polityk, działacz związkowy i opozycyjny w PRL, więzień polityczny.
Życiorys Syn Stanisława i Zofii, pochodził z rodziny wielodzietnej. W 1974 ukończył Zasadniczą Szkołą Samochodową w Nowym Sączu, w latach 1974–1985 pracował w Fabryce Samochodów Małolitrażowych w Bielsku-Białej. We wrześniu 1980 wstąpił do NSZZ „Solidarność”, należał do Komisji Wydziałowej. Po wprowadzeniu stanu wojennego członek władz Regularnej Komisji Wykonawczej Trzeci Szereg „S” i współorganizator Tymczasowej Komisji Zakładowej, był drukarzem podziemnego pisma „Informator NSZZ «Solidarność» przy Fabryce Samochodów Małolitrażowych”. W maju 1982 był krótko internowany, ponownie od kwietnia do maja 1983 aresztowany pod zarzutem kierowania podziemną organizacją (amnestia w sierpniu 1984). Należał do regionalnego kierownictwa podziemnej „Solidarności”, zajmował się m.in. kontaktami z innymi ośrodkami, zbieraniem składek, kolportażem prasy. Był współorganizatorem podbeskidzkiego Radia „Solidarność” oraz bielskiego Komitetu Oporu Społecznego. We wrześniu 1985 ponownie aresztowany, w kolejnym roku skazany wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Bielsku-Białej na 1,5 roku więzienia za „działania zmierzające do wywołania niepokoju publicznego”.