W czerwcu 1986 wyszedł na wolność, wkrótce został jednym z pięciu jawnych rzeczników regionalnych struktur NSZZ „Solidarność”, znalazł się w Prezydium Regionalnej Komisji Organizacyjnej tej organizacji. W latach 1986–1989 pozostawał bez pracy. Był przez wiele lat rozpracowywany przez Wojewódzki Urząd Spraw Wewnętrznych w Bielsku-Białej.

W 1989 przywrócono go do pracy w FSM. Został przewodniczącym Komitetu Zakładowego „Solidarności”, wielokrotnym delegatem na wojewódzkie i krajowe zjazdy delegatów, a także członkiem Zarządu Regionalnego i Komisji Krajowej „Solidarności”. Zaangażował się również w komitet na rzecz budowy Szpitala Wojewódzkiego w Bielsku-Białej. W wyborach parlamentarnych w 1993 otwierał bielską listy okręgową Komitetu Wyborczego NSZZ „Solidarność”. Zmarł nagle w Warszawie podczas obrad Krajowej Sekcji Motoryzacji „S”. 21 stycznia 1994 został pochowany na cmentarzu komunalnym w Bielsku-Białej.

Odznaczenia Został odznaczony pośmiertnie Krzyżem Wolności i Solidarności (2017) i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1995).

Przypisy