Historia Pierwszym zakładem funkcjonującym na terenie obecnego osiedla Stary Rynek była założona w 1833 roku przez Piotra Gostkowskiego przędzalnia bawełny. Był to pierwszy tego typu zakład w Zagłębiu Dąbrowskim. Po wielu zmianach własnościowych, a także pożarze w 1877 roku, w 1878 roku przędzalnia została przejęta przez TAZ. W 1881 roku TAZ wybudował przyzakładowy szpital. Mimo to pod koniec XIX wieku w okolicy panowały fatalne warunki mieszkaniowe; mieszkania były opisywane przez „Tydzień Piotrkowski” jako „wilgotne, ciasne i brudne”.
thumb|left|Żydzi w zawierciańskim getcie Nazwa osiedla pochodzi od przechodzącej przez nią ulicy Stary Rynek. Te okolice od początku XX wieku odgrywały w Zawierciu istotne funkcje handlowe. Stary Rynek był pierwszym placem targowym w Zawierciu. Ponadto w 1904 roku gubernator piotrkowski zatwierdził uchwałę wsi Zawiercie z 19 listopada 1903 roku i wyraził zgodę na organizowanie od maja 1904 roku coczwartkowych targów na terenie, który nazwano Nowym Rynkiem. Jednocześnie w tym okresie w okolicach Nowego Rynku nastąpił rozwój sieci ulic (Apteczna, Hoża, Marszałkowska, Stary Rynek). W 1921 roku Rada Miejska podjęła uchwałę o ułożeniu trotuarów i płyt betonowych m.in.