na ulicach Marszałkowskiej i Aptecznej.
Po zakończeniu I wojny światowej przeważająca większość sklepów przy ulicy Marszałkowskiej i na Nowym Rynku należała do Żydów, którzy od 1880 roku mieli w Zawierciu własną synagogę, a w 1905 roku przy ulicy Hożej utworzyli gminę. Poza sklepami w okresie międzywojennym na terenie obecnego osiedla Stary Rynek działały szkoły, biblioteka, apteka oraz związki zawodowe pracowników przemysłu włókienniczego i przemysłu metalowego.
Po wkroczeniu Niemców do Polski, w maju 1941 roku w Zawierciu utworzono getto, obejmujące ulice: Stary Rynek, Nowy Rynek, Apteczną, Widok, Marszałkowską, Ciemną, Ciasną i Górnośląską, ponadto przy ulicy Widok swoją siedzibę miała policja żydowska. W sierpniu 1943 roku nastąpiła likwidacja getta.
Po zakończeniu II wojny światowej na Starym Rynku powstały Zawierciańskie Zakłady Przemysłu Bawełnianego, technikum samochodowe i szkoła handlowa, a w 1950 roku – boisko klubu sportowego „Włókniarz”. Jednocześnie ulice: Nowy Rynek i Marszałkowska były głównymi miejscami koncentracji sklepów w Zawierciu. Ten stan rzeczy uległ zmianie w 1970 roku, kiedy to nad częścią Nowego Rynku zbudowano wiadukt nad torami kolejowymi. Dwa lata później zmieniono nazwę Nowego Rynku na plac Jarosława Dąbrowskiego.