Artylerię (sześć dział kalibru 140 mm) oraz wyrzutnie torpedowe umieszczono dla najbardziej racjonalnego wykorzystania w osi symetrii pokładu (takie usytuowanie wyrzutni torped było rzadkością na krążownikach, umożliwioną przez wąski kadłub). W sylwetce „Yūbari” po raz pierwszy pojawiły się elementy charakterystyczne następnie dla japońskiej szkoły budowy okrętów okresu międzywojennego, jak charakterystyczny wygięty kształt dziobnicy w formie łabędziej szyi, szeroki zbiorczy komin w formie buta, oraz początki wieżowej nadbudówki dziobowej, ze stanowiskiem dalocelownika na trójnożnym maszcie zintegrowanym z nadbudówką. Na próbach potwierdziły się założenia w zakresie wytrzymałości kadłuba i dzielności morskiej, aczkolwiek okręt został zbudowany z przeciążeniem aż 419 ton przy wyporności normalnej (prawie 14%), co zwiększyło zanurzenie o ok. 27 cm i obniżyło prędkość.
Charakterystyki krążownika „Yūbari”, przede wszystkim jego umiarkowana wielkość, były pochodną jego doświadczalnego charakteru, dlatego nie miał być budowany w serii, ani nie miał być bezpośrednim odpowiednikiem budowanych za granicą większych krążowników. Mimo to, stanowił udany i nowoczesny okręt.