dla samic ma powierzchnię od 0,1 ha zimą do 0,16 ha latem. Areał osobniczy samca ma powierzchnię 0,27 ha i obejmuje areały kilku samic. Rozród ma miejsce sezonowo, samice rodzą młode od października do marca. Mogą mieć jeden lub dwa mioty, po ciąży trwającej 5 tygodni rodzą od 1 do 4 młodych (zwykle 2–3). Młode po narodzeniu są częściowo pokryte futrem, co jest nietypowe. Zwierzęta osiągają dojrzałość płciową po 6–12 miesiącach, żyją 2–3 lata.
Zajączkoszczurek szerokozębny jest łagodny, ufny i ciekawski. Jego usposobienie jest porównywane z kawią domową.
Ekologia Jest roślinożercą, główną częścią jego diety są trawy; zjada także liście krzewów, nasiona, grzyby i korę. Efektem diety są charakterystyczne odchody, duże bobki o zielonej barwie.
Zajączkoszczurek szerokozębny w obrębie swojego zasięgu zamieszkuje różnorodne siedliska, ale zwykle w danym regionie preferuje jeden typ siedlisk. Należą do nich alpejskie i subalpejskie wrzosowiska, tereny trawiaste przylegające do występów skalnych, mokradła, turzycowiska, wydmy nadmorskie porośnięte trawą lub krzewami, a czasami lasy z trawiastym runem. Jego obszar występowania jest naturalnie rozdrobniony, ale też wiele sprzyjających siedlisk pozostaje niezasiedlone;