Ze względu na wysoką toksyczność gazów, metoda ta została porzucona po tym, jak wykazano, że ma większy wpływ na samych żołnierzy niż na szczury, które były celem.
Po wojnie Francuzi użyli chloropikryny do zniszczenia populacji szczurów okopowych, wypłukując je z nor i powodując uduszenie ich gazem. Pomimo sukcesu tej metody nie wiadomo czy wszystkie szczury z okopów zostały wytępione na czas po użyciu chemikaliów do ich wypłukania i co stało się ze szczurami żyjącymi w okopach po zakończeniu wojny.
Zwierzęta Naturalnymi szczurołapami gryzoni w środowisku były lisy, koty i ptaki drapieżne, ale w wyniku przetrzebienia tych gatunków było ich niewiele. Inną metodą było sprowadzanie zwierząt do schronów i okopów aby uśmiercały szczury, w czym bardzo dobrze sprawdzały się teriery, sznaucery, foksteriery, pinczery i bulteriery. Szczególnie skuteczne okazały się teriery gdyż już przed wojną hodowano je do zabijania szkodników i do celów łowieckich. W związku z tym wiele terierów było używanych jako „psy deratyzujące”.
Przypisy
Linki zewnętrzne
! Kategoria:I wojna światowa