przedmowę do tej książki napisała Qian Zhengying, która w latach 1970. i 1980. była minister Zasobów Wodnych Chin.
Oficjalna dokumentacja katastrofy była uznawana za tajemnicę państwową do 2005 roku, kiedy została odtajniona. Po jej odtajnieniu w seminarium w Pekinie wzięli udział naukowcy z Chin, Włoch i Stanów Zjednoczonych, omawiając szczegóły katastrofy.
Ofiary katastrofy Nieoficjalne dane podają, że w wyniku przerwania zapory zginęło 85 600-240 000 osób, chociaż oficjalna liczba ofiar to 26 000. Na przykład podczas gdy w ewakuowanej społeczności Shahedian tuż poniżej zapory Banqiao zginęło tylko 827 z 6000 osób, to w niepoddanej ewakuacji gminie Wencheng w okręgu Suipin obok Shahedian zginęła połowa z łącznie 36 000 ludzi, a gmina Daowencheng została zmieciona z powierzchni ziemi, co spowodowało śmierć jej wszystkich 9600 mieszkańców.
W sierpniu 1975 r. wstępne dane Komitetu Partii Komunistycznej w Henan podały, że w wyniku katastrofy zginęło 85 600 osób z Henan, podczas gdy łączna liczba ofiar śmiertelnych nie przekroczyła 100 000, biorąc pod uwagę osoby spoza prowincji. Komitet uznał, że liczby te są dość dokładne i złożył raport do Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Chin. W latach 1980.