Fryderyk Papée (ur. 4 czerwca 1856 w Złoczowie, zm. 20 października 1940 w Krakowie) – polski historyk, bibliotekoznawca, dyrektor Biblioteki Jagiellońskiej i profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, członek Polskiej Akademii Umiejętności.
Życiorys Pochodził z francuskiej rodziny, pierwotnie protestanckiej, przybyłej do Lwowa na początku XIX wieku; był synem Fryderyka (ur. 1822), urzędnika, i Ludwiki z Heymów (1835–1910).
Uczęszczał do Gimnazjum im. Franciszka Józefa we Lwowie, w latach 1873–1875 studiował historię na Uniwersytecie Lwowskim, m.in. u Ksawerego Liske. W 1875 przeniósł się do Wiednia, gdzie kontynuował studia na Uniwersytecie i w . W 1878 uzyskał, na Uniwersytecie Wiedeńskim, doktorat na podstawie rozprawy Polityka polska w czasie upadku Jerzego z Podiebradu wobec kwestii następstwa w Czechach, 1466–1471.