Adres pamięci – w informatyce unikatowy identyfikator dla części jednostkowej pamięci komputera, w której procesor (ang. CPU, central processing unit) może zachować pewną ilość danych do późniejszego wykorzystania. W nowoczesnych komputerach każdy adres identyfikuje pojedynczy bajt pamięci; dane za duże do przechowania w jednym bajcie mogą być zachowane w kilku bajtach o następujących po sobie adresach. Niektóre mikroprocesory zostały zaprojektowane, aby być adresowalne dwubajtowo, czyli typowa jednostka przechowywania jest większa od bajta. Wśród przykładów znajdują się Texas Instruments TMS9900 i National Semiconductor IMP-16, wykorzystujące ten typ adresowania.

Pamięć fizyczna odnosi się do sprzętu. Jej przeciwieństwem jest pamięć logiczna i wirtualna, reprezentująca koncepty oprogramowania. Na przykład, pamięć fizyczna może się odnosić do właściwej przestrzeni RAM-u, na przykład 128 MB. Pamięć wirtualna na procesorach 32-bitowych może mieć nawet 4 GB. Fizyczna struktura danych odnosi się do organizacji tych danych na nośniku, a struktura logiczna odnosi się do tego, jak dane są prezentowane użytkownikowi czy programom. Na przykład, plik z danymi to ciąg bajtów.