Krytyka Druga część dylogii, w odróżnieniu od Murów Jerycha, oceniana była z reguły mocno ideologicznie, i wywołała niewielki rezonans wśród krytyków. Opublikowano zaledwie kilka zdawkowych, w większości niechętnych recenzji. Wanda Leopold stwierdziła, że Niebo i ziemia oraz późniejsza Uczta Baltazara, w wyniku doskonalenia kunsztu pisarskiego przez autora, są postępem względem jego dzieł wcześniejszych (Adam Grywałd, Zawiść). Ich język jest już bardzo uproszczony, fraza oczyszczona z barokowości, dialog zwarty i obywający się nikłym komentarzem autorskim [...] czasem popada w nadmierną ascetyczną suchość lub dziennikarską jałowośćMaria Nadolska, SKŁADNIA PRZYTOCZENIA W "URZĘDZIE" T. BREZY, w: Roczniki Humanistyczne, nr 4/1966, s. 5.

Cenzura Książka wzbudziła poważne wątpliwości komunistycznej cenzury, która nie do końca potrafiła się do niej odnieść, w związku z czym asekurancko wystąpiła o stanowisko do Komitetu Centralnego PZPR. W wewnętrznej korespondencji na ten temat pojawiły się m.in. takie uwagi: niestety są to komuniści papierowi i bardzo mieszczańscy. [...] Wydaje mi się, że nie można puścić książki bez przerobienia II rozdziału. Trzeba z papierowo mieszczańskich pseudo-komunistów zrobić komunistów prawdziwych. Trzeba, żeby było widać, że Goldfarb, Róża i jej przyjaciel są naprawdę komunistami.