5 szwadronem dowodził rotmistrz Władysław Dąbrowski) oddziały rotmistrza Stefana Strzemieńskiego, jako 6 szwadron, szwadron z dywizjonu pułkownika Wysockiego, jako 7 szwadron rezerwowy.
Następnie walczył z bolszewikami wspólnie z 1 Dywizją Strzelców Polskich. 3 lipca 1918 został rozformowany.
3 pułk ułanów w walce o granice
13 października 1918 w Warszawie pułkownik Stefan Strzemieński przystąpił do organizacji pułku ułanów. Odtworzony został już w listopadzie 1918 w Warszawie, a jeden z jego szwadronów sformowano w Zagłębiu Dąbrowskim. Poszczególne jego szwadrony brały udział w rozbrajaniu Niemców w Warszawie, Sosnowcu i Dąbrowie Górniczej.
W styczniu 1919 dwa szwadrony pułku skierowane zostały na front do Małopolski Wschodniej, gdzie prowadziły walki z wojskami ukraińskimi. Następnie od kwietnia 1919 pułk już całością sił wziął udział w zagonie na Łuniniec i w walkach o Mińsk. W działaniach na Białorusi pułk uczestniczył do maja 1920.