Po dwóch latach został zmuszony do zmiany pracy i pracował kolejno: w Wydziale Bezpieczeństwa Pracy i Ratownictwa Górniczego Ministerstwa Górnictwa w Katowicach, w Wydziale Inspekcji Departamentu Produkcji Ministerstwa Górnictwa w Katowicach, w Rudzkich Zakładach Przemysłu Węglowego, KWK „Szombierki” w Bytomiu.
Jego żoną była Maria z domu Kotkowska, miał syna Zbigniewa oraz córkę Annę.
Zmarł 16 marca 1969 roku w Katowicach, pochowany na katowickim cmentarzu przy ul. Henryka Sienkiewicza.
Wynalazki mały|315x315px|Aparat Inżyniera Hermana Stanisław Herman jest twórcą pierwszych polskich tlenowych aparatów oddechowych, wyposażonych w urządzenia z automatyczno-płucnym dawkowaniem tlenu:
„Gnom” – przeznaczony do zastosowania w górnictwie, w wyniku jego modyfikacji powstał lżejszy typ „Lech”, „Lech” – skonstruowany w 1937 roku, przeznaczony dla wojska, „Lech-Gnom” – skonstruowany w 1938 roku, posiadał wzmocnioną budowę, przeznaczony do pracy w czasie podziemnych akcji ratowniczych, z powodu wybuchu II wojny światowej nie uruchomiono jego seryjnej produkcji.