Został wybrany przewodniczącym Uniwersyteckiego Towarzystwa Młodzieży z Klużu i członkiem Komitetu Wykonawczego rumuńskiego Senatu Narodowego z Transylwanii.
Okres międzywojenny Po upadku Austro-Węgier powierzono mu zorganizowanie i dowodzenie rumuńską Gwardią Narodową na obszar gór Apuseni, w okręgu Turda-Aries. 1 grudnia 1918 był wśród 1228 delegatów na zgromadzenie administracji Siedmiogrodu. 19 stycznia 1919 został wybrany sekretarzem ratusza Klużu. Od wiosny 1919 brał udział w wojnie węgiersko-rumuńskiej, walcząc z węgierskimi komunistami. Kompania dowodzona przez niego wkroczyła do Budapesztu 3 sierpnia 1919 wywieszając rumuńską flagę na węgierskim parlamencie. Został wówczas odznaczony przez króla Ferdynanda I Orderem Korony Rumunii.
Po powrocie z frontu został radnym w Klużu, gdzie kierował wydziałem finansowym, rejestracyjnym i repatriacyjnym miasta. Był też delegatem urzędu do spraw rumunizacji przedsiębiorstw. W 1922 założył publikator Dziennik Urzędowy Miasta Cluj. Opracował też wówczas statut Związku Miast Rumuńskich.