Emanoil Gojdu (ur. 9 lutego 1802 w Oradei, zm. 3 lutego 1870 w Peszcie) – rumuński prawnik i działacz narodowy.

Życiorys lewo|mały|203x203px|Pomnik w Oradei lewo|mały|203x203px|Pomnik w Sybinie Urodził się w osiadłej w Oradei rodzinie Arumunów pochodzących z nieistniejącego już Moskopola w Albanii, jako jedno z szóstki dzieci. Po ukończeniu szkoły średniej w Moskopolu uczęszczał na studia prawnicze w Budapeszcie, Bratysławie i Wiedniu. W 1824 rozpoczął karierę prawnika w Budapeszcie jako stażysta w serbskiej kancelarii prawnej. W tym okresie Gojdu poznał wielu rumuńskich intelektualistów z Pesztu i dzięki nim uświadomił sobie aspiracje kulturowe Rumunów w imperium austro-węgierskim. Wkrótce otworzył własną kancelarię i jako pierwszy zastąpił język łaciński przy składaniu pozwów do rad sądowniczych w Budzie i Peszcie, językiem węgierskim.