Jan Toth, ps. Orzeł i Mewa (ur. 22 listopada 1911 w Dąbrowicy, zm. 24 czerwca 1949 w Rzeszowie) – żołnierz Wojska Polskiego i Armii Krajowej, dowódca oddziału konspiracji antykomunistycznej w województwie rzeszowskim.
Życiorys Urodził się w rodzinie inteligenckiej pochodzenia polsko-węgierskiego. Był synem Edwarda, artysty-stolarza, i Anieli z domu Roj. Kształcił się w Leżajsku, Lwowie, a w Stanisławowie ukończył gimnazjum. Następnie pracował w Urzędzie Miar. W latach 1932–1934 odbył służbę wojskową w Zegrzu, gdzie ukończył Szkołę Podchorążych Łączności Rezerwy, a następnie odbył praktykę w 6. Batalionie Telegraficznym w Jarosławiu. W latach 1934–1939 pracował w Stanisławowie
W 1939 jako kapral-podchorąży walczył w 48 Pułku Piechoty w kampanii wrześniowej. Trafił do niewoli niemieckiej, z której zbiegł po miesiącu. Powrócił do Dąbrowicy, ale został aresztowany przez ukraińskich policjantów i wydany Niemcom. Po zwolnieniu z aresztu pracował jako gajowy w Jastrzębcu.