Szestakowa Empedokles był pierwszym przedstawicielem filozofii miłości, którą wyłożył w poemacie O naturze.

Teoria bytu Opracowując swoją teorię, Empedokles oparł się na twierdzeniu Parmenidesa o wieczności, niezniszczalności i niezmienności tego, co naprawdę istnieje. Uważał on jednak za pewne istnienie wielości rzeczy. Według Empedoklesa, zasada bytu ( arche) jest czworaka i tworzą ją cztery (rhizai, korzenie), nazwane później żywiołami, elementami (, stoicheia), lub pierwiastkami. Są to ziemia, woda, powietrze i ogień. Elementy są wieczne, bo „to, co jest", nie powstaje, nie przemija i jest niezmienne. Z drugiej strony zmienność również istnieje, bo:

„Nie ma powstawania czegokolwiek, co jest śmiertelne, ani nie jest końcem niszcząca śmierć. Jest tylko mieszanie się i wymiana tego, co pomieszane.”Zdanie to można uznać za pierwsze sformułowanie zasady zachowania masy. W innym tłumaczeniu "W przyrodzie nie powstaje nic, co może umrzeć; nie ma całkowitego unicestwienia;