Zniszczenie kwiatów powoduje powtórne kwitnienie jabłoni, co osłabia jej wzrost.
Phytoplasma mali rozmieszczona jest w drzewie nierównomiernie i jej ilość ulega zmianie w ciągu roku. Mogą się zdarzyć lata, w czasie których objawy choroby w ogóle nie wystąpią. Zimą fitoplazma koncentruje się głównie w korzeniach, spada natomiast jej zawartość w konarach. Dzieje się tak wskutek uszkodzenia rurek sitowych. W okresie od kwietnia do maja, gdy w drzewie ruszą soki komórkowe, fitoplazma wraz z nimi z korzeni ponownie poprzez rurki sitowe dostaje się do konarów i liści, osiągając w nich najwyższe stężenie późnym latem lub wczesną jesienią
Drzewa porażone dają mniejszy plon, a zebrane z nich jabłka są drobne, niewybarwione i mają inny smak niż zdrowe. Ponadto porażone jabłonie są bardziej podatne na inne choroby, zwłaszcza na srebrzystość liści, mączniaka prawdziwego i różne zgnilizny kory.
Rozprzestrzenianie się choroby Na polu choroba rozprzestrzenia się w sposób naturalny poprzez zrastanie się korzeni oraz przez owady będące wektorem fitoplazmy. Są nimi: skoczek liściowy Philaenus spumarius;