Aphrophora alni, Lepyronia coleoptrata, Arhianus interstitialis. Doświadczenia wykazały, że nimfy mogą nabywać patogen i przenosić go w stadium dorosłym. Dorosłe owady zachowują zdolność do przenoszenia fitoplazmy do końca życia. Ostatnio wykazano, że wektorami fitoplazmy są także miodówki Cacopsylla costalis, Cacopsylla mali i Cacopsylla melanoneura. Stwierdzono, że od porażonego drzewa w ciągu 12 lat 73% drzew w sadzie jabłoniowym zostało zainfekowanych, średnio 18% rocznie.
Owady nabywają patogen podczas wysysania soków porażonych drzew. Krąży on w ich hemolimfie i wraz z nią trafia on do gruczołów ślinowych, skąd wstrzykiwany jest do innych drzew. Po zakażeniu wektor zachowuje zdolność do przenoszenia fitoplazmy przez cały okres swojego życia, a zimujące wektory dorosłych skoczków nadal przenoszą fitoplazmę następnej wiosny.
Na rozprzestrzenianie się choroby wpływ ma temperatura. W Niemczech wyższe temperatury sprzyjają wzrostowi fitoplazmy, prowadząc do wysokiej populacji w wierzchołkach drzew i bardziej widocznych objawów. Jednak w cieplejszych rejonach Europy temperatury są już zbyt wysokie dla fitoplazmy. Badania wykazały, ze najlepiej rozwija się w temperaturze 21–24 °C.