Następnie publikował w „Gazecie Codziennej”, „Pszczole”, „Przeglądzie Tygodniowym”, „Opiekunie domowym”, „Kuryerze Warszawskim”, „Codziennym” i „Porannym”, „Gazecie Warszawskiej”, „Niwie”, a przede wszystkim w „Gazecie Rzemieślniczej”. Opublikował broszurę „Jakby zapobiec ciągle wzrastającej nędzy i płynącemu z niej żebractwu wszel-kiego rodzaju” (Warszawa, 1872).
Powszechnie znana była jego działalność filantropijna. Rozpoczął ją kilka lat po przyjeździe do Warszawy. Już w 1861 roku, Współpracując z ks. Lubomirskim, powołał do życia sieć bezpłatnych czytelni i bibliotek. W 1867 roku założył jedną z pierwszych tanich kuchni w Warszawie. Współpracował z Warszawskim Towarzystwem Dobroczynności, którego był członkiem od 1872 roku. Został mianowany opiekunem ubogich Cyrkułu II. Następnie został głównym opiekunem Zakładu Sierot im. Jachowicza. Był także opiekunem szwalni przy ul. Starej, w której nauczano zawodu 160 dziewcząt. Przez 27 lat kierował domem pracy dla małoletnich chłopców im. Mańkowskich przy ul. Szwedzkiej na Pradze. Chłopcy otrzymywali darmową naukę elementarną, posiłek i przysposobienie do rzemiosła. Opiekowano się grupą ponad 200 chłopców. Czynnie działał w Towarzystwie Domów Zarobkowych i Przytułków Noclegowych w Warszawie.