Franz Xaver Haberl (ur. 12 kwietnia 1840 w Oberellenbach, zm. 5 września 1910 w Ratyzbonie) – niemiecki muzykolog.
Życiorys Ukończył seminarium duchowne w Pasawie, w 1862 roku przyjął święcenia kapłańskie. Od 1862 do 1867 roku pełnił funkcję prefekta do spraw muzycznych w biskupim seminarium duchownym. W latach 1867–1870 był organistą w kościele niemieckim Santa Maria dell’Anima w Rzymie. Od 1872 do 1882 roku był kapelmistrzem katedry św. Piotra w Ratyzbonie. W 1874 roku założył w Ratyzbonie szkołę muzyki kościelnej, którą kierował do 1910 roku. W 1872 roku przejął kierownictwo nad serią edytorską „Musica divina”. W 1879 roku założył Palestrina-Verein i przejął kontynuację edycji dzieł wszystkich Giovanniego Pierluigiego da Palestriny, którą zakończył w 1894 roku. Od 1868 do 1900 roku opracowywał księgi liturgiczne wydawane w Ratyzbonie. Był członkiem powołanej przez papieża Piusa IX watykańskiej komisji do spraw rewizji ksiąg liturgicznych i członkiem honorowym Akademii Muzycznej św. Cecylii. Otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu w Würzburgu (1889) i prałata honorowego domu papieskiego (1908).