W 1970 został attaché kulturalnym Kuby w Paryżu oraz przedstawicielem Kuby w UNESCO.
W 1977 otrzymał Nagrodę Cervantesa, przyznawaną najlepszym pisarzom tworzącym w języku hiszpańskim.
Zmarł w Paryżu w wieku 75 lat; ciało przewieziono na Kubę i w obecności Fidela Castro pochowano na cmentarzu w Hawanie.
Twórczość Cechy i charakter Pisarz uważany jest za prekursora realizmu magicznego (realismo mágico, inaczej „rzeczywistości cudownej”) – nurtu w literaturze latynoamerykańskiej, który zyskał wielką popularność. Terminu tego użył jako pierwszy na określenie stylu tamtejszego pisarstwa, w którym elementy realne przeplatają się z fantastycznymi, i uznając, że „historia całej Ameryki nie jest niczym innym, jak kroniką rzeczywistości cudownej”Aneta Grodecka: Słownik pisarzy i dzieł współczesnych, dz. cyt., s. 73.. We wstępie do powieści Królestwo z tego świata sformułował teorię tzw. amerykańskiej rzeczywistości cudownej (lo real maravilloso), utożsamianej nie tylko z realizmem magicznym, ale też łączonej z późniejszą twórczością Garcii Márqueza, Asturiasa, Lezamy Limy oraz innych pisarzy latynoamerykańskich.