W 1725 r. ewangelicy ukończyli budowę nowego obiektu szkolnego. Uroczyste otwarcie nastąpiło 5 listopada, a szkołę nazwano „Szkołą Jezusową”. Steinmetz, który był jej inspektorem, osiągnął w jej prowadzeniu znakomite sukcesy. W połowie lat dwudziestych szkoła liczyła niemal 150 uczniów, a swe dzieci przysyłali tam nawet niektórzy katoliccy rodzice. Oprócz tego pietyści nadal pielęgnowali obyczaj konwentykli i sprowadzali do kraju zakazane książki.
Przeciwnicy pietystów nie pozostawali bierni. Wymogli na władzach wydanie reskryptu, na mocy którego pastorom zakazano zapraszać do kościoła obcych kaznodziei. Przygotowywano także wznowienie procesu przeciwko pietystom. Ich przeciwnicy zwrócili się do uniwersytetu w Witenberdze, by ocenił naukę i działalność pastorów-pietystów. Uniwersytet nie dał jasnej oceny, nie dysponował bowiem wystarczającą ilością informacji. Jeden z profesorów teologii w Witenberdze imieniem Gottlieb Wernsdorf opublikował jednak wkrótce dzieło podżegające przeciwko cieszyńskim pietystom.