Ten wygłosił surową mowę upominającą Bolesława, ściągając na siebie jego gniew.
Potomstwo Bolesława i Krystyny zrodzone z cudzołożnego związku miało być naznaczone „pomstą Bożą” (drżenie członków, szpetność pokrzywionych nosów, odchodzenie od zmysłów), która miała przechodzić z pokolenia na pokolenie aż do czasów Długosza.
Historyczność Przekazy historyczne nie wspominają o Krystynie ani o jakichkolwiek innych kochankach Bolesława. Jedyną wzmianką dotyczącą obyczajów króla jest zapis Wincentego z Kielczy o grzechach królewskich idących „za pożądliwością ciała”, a nawet „sprzecznych z naturą” (sugerujący homoseksualne, a nie heteroseksualne czyny). Legenda Długosza nosi też podobieństwa do śmierci księdza Marcina Baryczki w 1349 roku, który miał potępiać króla Kazimierza Wielkiego za „niemoralne prowadzenie” i zostać za to utopiony w Wiśle.
Przyjmuje się, że Długosz stworzył postać Krystyny, interpretując zapis z Rocznika kapituły krakowskiej o narodzinach Krystyna ("Cristinus natus est”) w 1076.