Duże ilości srebra pozostałe na rynku europejskim uniemożliwiły sprzedaż amerykańskiego srebra w tej części świata. Rezultatem tego było podpisanie w 1873 roku przez prezydenta Ulyssesa Granta , który zakończył epokę bimetalizmu na rzecz standardu złota. Nowe prawo wprowadziło do życia tzw. dolar handlowy (ang. Trade Dollar), którego zadaniem było wyprowadzenie nadwyżki srebra za granicę, głównie do Azji.
Niestabilną sytuację na rynku kruszców próbował ustabilizować William W. Hubbell, który w 1877 roku opatentował stop zwany goloidem. Składać się on miał z jednego funta złota, 24 funtów srebra i 2,5 funta miedzi. Hubbell dopuszczał jednak zwiększenie ilości srebra kosztem miedzi. Pomysł ten doczekał się propozycji ustawy wprowadzającej goloidowe mennictwo, odpowiadające europejskiemu systemowi metrycznemu. George T. Morgan wykonał nawet próbne monety na potrzeby procedowania projektu ustawy. Kongres ostatecznie nie zgodził się na monety z tego stopu. W celu załagodzenia sytuacji w państwie Kongres przegłosował Bland-Allison Act of 1878. Prawo nakazywało Departamentowi Skarbu comiesięczny skup srebra i spowodowało powrót tego kruszcu do obiegu rynkowego. Zakończenie konfliktów wewnętrznych i granicznych sprawiło, że amerykańscy politycy skierowali swoją uwagę na politykę zagraniczną, a w szczególności na handel międzynarodowy.