W 1578 roku uzyskano zgodę króla Stefana Batorego na wzniesienie ratusza. Był to drewniany, jednokondygnacyjny budynek z wieżą, wokół którego znajdowały się kramy i jatki. Wewnątrz ratusza znajdowały się sale obrad, gdzie urzędowała rada miejska, oraz wyszynk napojów. W ratuszu mieściła się także waga miejska, tzw. kłoda (beczka do mierzenia zboża) oraz miara łokcia. Obok ratusza umieszczono kunę (żelazną obręcz), zakładaną na szyję wystawionym na widok publiczny przestępcom. W wieży ratusza znajdowało się więzienie.
Około 1770 ratusz poddano gruntownej renowacji, lecz już w 1820 roku drewniany budynek był w tak złym stanie, że burmistrz Adam Chmielewski zarządził wybudowanie obiektu murowanego. Z braku środków do sfinansowania budowy, burmistrz dążył, by koszty budowy wzięła na siebie Ordynacja Zamojska, która pobierała znaczne dochody ze sprzedaży alkoholu w ratuszowej karczmie. Projekt ten nie doczekał się jednak realizacji, a stary budynek ratusza niszczał. Wreszcie w 1828 roku zawalił się dach. W 1839 roku miasto zakupiło dom, gdzie umieszczono Urząd Miasta, który spłonął w 1856 roku. Około 1860 wzniesiono nowy murowany budynek, w miejscu, gdzie teraz stoi dom towarowy.