Stanisławowi Komorowskiemu jako dowódcy artylerii obrony twierdzy i dowódcy 49 dal. W skład baterii pozycyjnej wchodziły: 2 działony armat 75 mm, 2 działony haubic 100 mm jako stacjonarnych umieszczone w bramach cytadeli, na stałych stanowiskach na wałach, jako działa przeciwpancerne. Dodatkowo w baterii były dwie haubice 155 mm artylerii ciężkiej. Działony te nie posiadały zaprzęgów. Dowódcami ich byli oficerowie i podchorążowie rezerwy. Niekompletne zaprzęgi znajdowały się w bateriach dywizjonu. Łącznie w dywizjonie znajdowało się ok. 500 żołnierzy i 12 armat „ruchomych” i 6 dział bez zaprzęgów pozycyjnych. Część żołnierzy obsług dywizjonu była przygotowana do walki jako pododdział pieszy w charakterze piechoty. 12 września dywizjon osiągnął w miarę skromnych możliwości gotowość bojową. Dywizjon nie posiadał kolumny amunicyjnej i taboru, posiadał łączność i zwiady dywizjonowe, bateryjne.
Działania bojowe 12 września 49 dal zajął stanowiska ogniowe na wschodnim brzegu Bugu;