Poselstwo do Papieża Rzymskiego Sykstusa IV od Duchowieństwa i od Książąt i Panów Ruskich w roku 1476 – kompilowany utwór religijny adresowany do papieża Sykstusa IV, sformułowany przez duchowieństwo, szlachtę i rody książęce skupione wokół metropolity kijowskiego Mysaiły, wyłonionego podczas synodu biskupów ruskich w 1473, wysłany z Wilna, a wydany drukiem przez biskupa metropolitę Adama Hipacego Pocieja w 1605Ryszard Łużny, AUTORZY STAROPOLSCY O WSCHODZIE BIZANTYŃSKO-SŁOWIAŃSKIM, w: Roczniki Humanistyczne, tom XLI, zeszyt 7, 1993, s. 75-76.

Dokument jest zabytkiem świadczącym o bezpośrednich kontaktach duchowieństwa ruskiego z papiestwem w drugiej połowie XV wieku (po fiasku unii florenckiej). Jest to utwór napisany stylem nawiązującym do patetycznego krasomówstwa bizantyńsko-staroukraińskiego z XI-XIII wieku. Rozpoczyna się od panegirycznej mowy na cześć Sykstusa IV (Powszechnego Papieża, Pastyrza Pastyrzów, Sixta [...] katolickiego Kościoła Wikaria Najdostojniejszego). Potem rozwija wyidealizowany obraz ruskiej cerkwi, zawiera wywód na temat równoprawności chrześcijaństwa wschodniego i zachodniego, a także antytezę ukazują dobrego papieża i złych pasterzy, tj. lokalne duchowieństwo łacińskie.