Formułuje też prośbę do papieża o zbadanie przyczyn rozdźwięku pomiędzy oboma Kościołami, co winno doprowadzić do ustanowienia pokoju i miłości (oby ta ściana przegrody i nieprzyjaźni, która jest między, była rozwalona i żeby się pojednali oboje w jednej miłości chrześcijańskiej).
Pociej zredagował tekst, opatrzył dzieło dedykacją dla arcybiskupa lwowskiego Jana Zamoyskiego oraz wierszowanym mottem-epigrafem Parenetica jednego do swej Rusi i wydał w Wilnie w 1605.
Utwór odznacza się okazałością zamysłu twórczego, znaczną objętością, walorami stylowo-artystycznymi, jak również doniosłością poruszonych problemów kulturowo-religijnych. Stanowi wystąpienie o charakterze programowym, a dla dzieła unijnego wręcz fundamentalne. Zawiera stanowisko Cerkwi odnośnie położenia wspólnoty kościelnej na Rusi, a także otwartość na łączność z papiestwem. Jest wypowiedzią człowieka świadomego swojego związku ze Wschodem, ale głęboko rozumiejącego ważną w warunkach ówczesnej Rzeczypospolitej, konieczność posiadania istotnych kontaktów z Rzymem i katolicyzmem – z ich cywilizacją i kulturą.
Niektórzy badacze podnieśli, że dzieło mogło być falsyfikatem, ale nie ma na to żadnych dowodów naukowych.
Przypisy
Kategoria:Utwory literackie Kategoria:Ekumenizm w Polsce