Stanisław Rożek, ps. „Chmiel”, „Przebój”, „Zych” (ur. 11 listopada 1906 w Tarnopolu, zm. 6 stycznia 1981 w Nowym Sączu) – porucznik Armii Krajowej oraz Ruchu Oporu Armii Krajowej.
Życiorys Syn Stefana i Anieli z domu Kasperskiej. We Lwowie ukończył szkołę powszechną oraz gimnazjum matematyczno-przyrodnicze. W 1928 r. w Zagórzu ukończył Państwową Szkołę Leśną i od 1929 r. pracował w Dyrekcji Lasów Państwowych w Warszawie. Od 1930 r. w Urzędzie Wojewódzkim w Warszawie wykonywał prace pomiarowe do prac melioracyjnych i regulacyjnych, m.in. kierował regulacją rzeki Orzyc oraz nawodnieniem torfowiska Szeroka Biel. W 1939 r. został skierowany do prac fortyfikacyjnych na pograniczu z Prusami Wschodnimi.
Po wybuchu II wojny światowej nie wziął udziału w walkach. W 1941 r. rozpoczął działalność konspiracyjną w szeregach Związku Walki Zbrojnej, został szefem wywiadu Obwodu Przasnysz, a od 1944 r. zastępcą inspektora Inspektoratu „R”. W późniejszym czasie został mianowany zastępcą inspektora Inspektoratu „BR” w Podokręgu Północnym Obszaru Warszawskiego AK. Do jego zadań należało zapienienie łączności pomiędzy oddziałami oraz dostarczaniem im zaopatrzenia.