Aymard z Cluny, znany również jako Aymardus z Cluny – był trzecim opatem Cluny. Jego wspomnienie przypada 5 października.

Wybór na opata Niewiele wiadomo o jego życiu, a jedyne odniesienia pochodzą z biografii Odona z Cluny lub Majola z ClunyLucy Margaret Smith. The Early History of the Monastery of Cluny. Oxford University Press, 1920..

Odo, drugi opat z Cluny, spędził dużo czasu we Włoszech w ciągu ostatnich pięciu lat swojego życia. Uważa się, że Aymard musiał zostać wyznaczony jako następca Odo w kierowaniu klasztorem w tym czasie, gdy go nie było.

Kiedy Odo zmarł w 942 roku, inni mnisi z Cluny chcieli, aby ich przeor, Hildebrand, został opatem, ale przeor odmówił, w związku z czym wybór padł na Aymarda. Podobno w dniu jego wyboru Aymard był widziany jak wchodził do klasztoru na koniu wiozącym ryby, a mnichów ten widok tak zaskoczył, że natychmiast wybrali go na opata.

Opat Cluny Podobnie jak jego poprzednicy – Odo i Bernon, Aymard również był oddany utrzymaniu Reguły św. Benedykta w oryginalnej formie. Jednak w przeciwieństwie do Odona, Aymard zwracał większą uwagę na sprawy materialne klasztoru i starał się w praktyczny sposób organizować otrzymywane przez klasztor dary.