Teraz Ja, który prowadzę was w niebiańskiej milicji przed całym kościołem, czuwam nad waszą pomyślnością jako wasza głowa. Jestem stary, chory, ślepy i nie mogę dłużej zachowywać tej odpowiedzialności. Zachowujcie więc dyskrecję i wybierzcie ojca, który będzie was prowadził na drogę Bożą i jak słup światła w nocy zniewagi skieruje wasze kroki. Bo jeśli statek bez steru nie dopłynie do portu, to i wasze dusze – nie mając przewodnika – również tam nie dotrą.
Majol początkowo wahał się przez trzy dni, aby przyjąć stanowisko opata, ale w końcu zgodził się na to.
Po tym, jak Majol został opatem, Aymard spędził resztę swoich lat w ambulatorium. Opowieść o nim mówi, że pewnego dnia chciał kawałek sera i poprosił mnicha, aby poszedł do piwnicy po tę żywność. Mnich odpowiedział, że posiadanie tak wielu opatów jest uciążliwe i nie może wykonywać wszystkich ich poleceń. Następnie rozmyślał nad zniewagą i poprosił o zabranie go do kapitularza. Zbliżył się do Majola i powiedział: „Bracie Majolu, nie postawiłem cię nade mną, abyś mnie prześladował lub rozkazywał mi jako pan rozkazuje niewolnikowi, ale żebyś jako syn mógł mieć litość nad swoim ojcem”.