W 1973 została starszym wykładowcą w Zakładzie Nauk Społeczno-Politycznych Wyższej Szkoły Nauczycielskiej w Siedlcach (późn. Uniwersytet Przyrodniczo-Humanistyczny), gdzie do 1990 wykładała historię filozofii. Tam również była współtwórczynią klubu dyskusyjnego „Pod Lwem”, była członkiem struktur podstawowej i oddziałowej organizacji partyjnej uczelnianej PZPR. W 1981 należała przez kilka miesięcy do egzekutywy organizacji, z której ją zwolniono po tzw. prowokacji bydgoskiej. W wyniku krytycznego spojrzenia na działalność PZPR wstąpiła do NSZZ „Solidarność”, za co grożono ją wyrzuceniem z partii.
W 1991 została członkinią Stowarzyszenia Żydów Kombatantów i Poszkodowanych w II Wojnie Światowej. Przed śmiercią przekazała swoje oszczędności na utworzenie stypendium imienia Hesia Gumprichta (młodszego brata), przeznaczonego dla uzdolnionych dzieci z ubogich lub niepełnych rodzin, przyznawane przez Fundację Dajemy Dzieciom Siłę. Zmarła w 2016 w Centralnym Szpital Klinicznym MSWiA w Warszawie.
Została pochowana na cmentarzu żydowskim przy ul.