Miejscowości wiejskie a kryteria miejskości Liczba ludności Dostateczna liczba ludności jest szeroko uznawana w literaturze przedmiotu za jeden z najważniejszych wyznaczników miejskości jednostek osadniczych. Geograf Robert Szmytkie wskazał wśród miast zdegradowanych w Polsce te, którym ze względu na odpowiednio wysoką względną liczbę ludności (indeks powyżej 0,80 lub tuż poniżej w przypadku osad o innych wykształconych cechach miejskich) powinny zostać przywrócone prawa miejskie. Przez względną liczbę ludności autor rozumie liczbę mieszkańców danej jednostki osadniczej w stosunku do progowej liczby ludności przyjętej dla regionu, w którym jest ona położona, w tym przypadku powiatu. Progowa liczba ludności jest z kolei zależna od współczynnika średniej wielkości wsi w powiecie. Podstawą jego obliczeń jest średnia progowa, którą w geografii osadnictwa (a do niedawna także w procedurze administracyjnej) szacuje się na 2000 mieszkańców. Autor zmodyfikował jednak tę wartość poprzez uwzględnienie lokalnych różnic w sieci osadniczej między regionami Polski, co pozwoliło na uzyskanie bardziej realistycznej listy potencjalnych miast. W ten sposób względny warunek ludnościowy właściwy dla miast spełniało w 2015 roku 110 miejscowości, z których 32 odtąd odzyskało prawa miejskie. Uwzględniono je w tabeli poniżejSzmytkie, R. (2015).