Od 1835 r. posiadłość znajdowała się w rękach osób niespokrewnionych z rodziną Ferberów. Dwór i wolne sołectwo nabył wtedy handlarz bydłem Johann David Falck. Niezwłocznie odsprzedał je wdowie Johanne Dorothei Ladewig, która zdecydowała się wkrótce potem wydzierżawić dobra. W 1850 r. nową właścicielką została Friederike Auguste Misch z d. von Heyden, która rozbudowała majątek ziemski, dokupując dodatkowe grunty. Od 1879 r. należał on do dwóch córek Mischów – wdowy Pauline von Heyden oraz panny Alvine Misch. Kobiety wyodrębniły z wolnego sołectwa dwór Ferberów wraz z ogrodem i sprzedały go w 1892 r. szpitalowi diakonis ewangelickich. W obiekcie zamontowane wtedy instalację elektryczną. W 1899 r. budynek odkupiła wdowa Lydia von Wagenfeldt z d. Misch. Następnie zespół dworsko-ogrodowy posiadały dzieci jej zmarłego brata – Ernsta Juliusa: Catharine Misch (1909), a po jej śmierci rodzeństwo Sophie, Anna i Ernst Misch (1917). Od 1918 r. do końca lat 20., gdy właścicielką była panna Elle Förster ze Szczerbięcina, znajdowała się tutaj siedziba szkoły ogrodniczej dla dziewcząt. W 1930 r., kiedy obiekt nabyło gdańskie stowarzyszenie przeciwdziałania alkoholizmowi, w budynku powstało sanatorium, dla którego potrzeb dobudowano werandę (od południowego wschodu) oraz stołówkęPlata-Nalborski, s. 462-468..